Blogging since 2001 over koetjes en kalfjes. Live vanuit: Sint-Lenaarts, Gemeente Brecht, Provincie Antwerpen, Noorderkempen, Vlaanderen, Belgiƫ.
Gisteren met de fiets van Sint-Lenaarts naar Rijkevorsel gereden via “Het Langbos” helemaal binnendoor.
Vanmorgen gezien dat er een steunpaal bij onze frambozen is afgekraakt. Dan maar naar den HUBO in Brecht voor een nieuwe.
Ondertussen ligt er hier ene te slapen tussen onze prei.
Brug 9 in Sint-Lenaarts, over het Kanaal Dessel-Schoten, wordt nat gehouden zodat ze koelt. Door de hitte zet ze uit en gaat ze anders niet meer open. Toen ik er met mijn fiets en met blote voeten in mijn sandalen over reed vanmiddag was dat lekker fris.
Vroeger ging je de lucht in met een ballon. Tegenwoordig met een hond.
In de afdeling “Wilde tuin” hebben we momenteel goudpapaver of slaapmutje. Waarschijnlijk zo genoemd omdat ze ’s avonds mooi sluiten en ze dan een puntig mutsje vormen. Ze zaaien zichzelf uit wat ik dan weer handig vind.
Mijnen held! Het gaat deze keer over gebroken kopjes enzo.
Het Full Moon-project is een creatieve, trage en rituele manier van muziek uitbrengen die perfect past bij Gabrielās experimentele en conceptuele stijl.
Gabriel ziet de maan als een manier om verbondenheid en ritme te symboliseren. Hij beschrijft i/o en o\i als complementair:
i/o = āthe inside has a new way outā
o\i = āthe outside has a new way inā
De songs gaan over verbinding, de toekomst (AI, quantum computing, brain-computer interfaces), liefde, en menselijke ervaring. Sommige nummers hangen samen met een groter ābrain projectā waar hij al jaren aan werkt.
Wanneer je de bloemen van een vlinderstruik in een vaas op de tafel zet is de kans groot dat je een vlinder op je bord krijgt.
Door de zonnige warme dagen hier probeer ik voor het eerst zongedroogde tomaten te produceren. Benieuwd of het gaat lukken. Ik hou u op de hoogte.
Het wordt weer warm vandaag. Jacotte zegt 27 graden. Volgende nacht daalt het terug naar 17 graden. Zalig toch.
Al lijkt Zuid-Frankrijk in de Noorderkempen te liggen tegenwoordig.
Gisteravond onze frambozen nog opgekuist. De oude takken verwijderd en de binddraden aangetrokken zodat de planten netjes overeind staan.
afgelopen zaterdag zijn mijn tien visjes geleverd voor mijn zwemvijver.
Ik zit in de overgang. Van de Amerikaanse host naar de Franse. En dat is even opnieuw beginnen met alles.
Max, Mischa & het Tet-offensief van de Noorse schrijver Johan Harstad is een indrukwekkende kloefer van bijna 1200 paginaās. Een epos over heimwee, vriendschap, liefde en de zoektocht naar een thuis. Het verhaal volgt Max Hansen, die als tiener vanuit Stavanger (Noorwegen) naar de Verenigde Staten emigreert. In New York vindt hij steun bij de kunstenares Mischa, zijn vriend Mordecai en zijn oom Owen, een Vietnam-veteraan. Via hun levens verweeft Harstad persoonlijke dramaās met grote historische gebeurtenissen: de Vietnamoorlog, de kunstwereld, 9/11 en de vraag hoe lang je van huis kunt zijn voordat terugkeer onmogelijk wordt.
Ik heb een transparante folie rond het boek gedaan omdat ik er de hele zomer wel mee buiten ga zitten vermoed ik.
Ik ben nog van de Jiskefet generatie. Mijn voorliefde voor Herman Koch heeft daar wel mee te maken. In "Korte geschiedenis van het bedrog" uit 2012 bundelt Herman al zijn korte verhalen tot dan toe. Van zijn debuut "De voorbijganger" tot het titelverhaal. Met zijn kenmerkende mix van ironie, melancholie en scherpe observaties speelt Koch meesterlijk met de grens tussen waarheid en leugen. Zo kennen we hem. Verhalen over bedrog, buitenstaanders, jeugdherinneringen en voetbal laten zien hoe een beetje verzinsel de werkelijkheid vaak geloofwaardiger maakt. Een onderhoudende verzameling die de vroege Koch in al zijn scherpte en speelsheid laat zien.